این لنزهای تماسی می توانند دید کامل در شب به شما بدهند

محققان در چین یک جفت لنز تماسی ایجاد کرده اند که می تواند به افراد کمک کند تا نور مادون قرمز را ببینند ، به طور بالقوه به دیدگاه عملکردی شبانه به پوشنده ها می دهند. این لنزها بر روی موش و انسان مورد آزمایش قرار گرفتند و نتایج حاکی از آن است که این فناوری می تواند روزی جایگزین دنده بینایی شبانه با چیزی بسیار باهوش تر شود.

انسان به طور معمول نور را در یک باند باریک از طیف الکترومغناطیسی ، بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ نانومتر مشاهده می کند. نور مادون قرمز در خارج از آن محدوده قرار می گیرد ، به همین دلیل معمولاً برای تشخیص تجهیزات ویژه نیاز دارد.

در این حالت ، دانشمندان نانوذرات را در لنزهای تماس نرم ساخته شده از موادی که قبلاً در محصولات تجاری استفاده می شود ، تعبیه کردند. این ذرات نور مادون قرمز را به نور مرئی تبدیل می کنند که چشم می تواند آن را درک کند و باعث می شود لنزهای تماسی بتوانند نور مادون قرمز را تشخیص داده و آن را برای چشمان خود تبدیل کنند.

لنزها برای اولین بار روی موش ها مورد آزمایش قرار گرفتند. این یافته ها نشان می دهد که وقتی انتخابی بین یک منطقه تاریک و یکی با نور مادون قرمز انتخاب شده است ، موش هایی که لنزها را پوشیده اند ، ترجیح روشنی برای سمت تاریک نشان می دهند ، نشان می دهد که آنها می توانند نور نامرئی را تشخیص دهند. دانش آموزان آنها همچنین به نور مادون قرمز واکنش نشان دادند و اسکن مغز فعالیت در قشر بینایی را تأیید کرد.

افراد انسانی قادر به شناسایی سیگنال ها و شناسایی جهت نور مادون قرمز هنگام پوشیدن لنزهای تماس مادون قرمز بودند. جالب اینجاست که آنها هنگام بسته شدن چشمانشان بهتر عمل می کردند ، زیرا نور مادون قرمز می تواند راحت تر از نور قابل مشاهده از پلک عبور کند.

البته محدودیت هایی وجود دارد. این لنزها به منابع مادون قرمز قوی مانند LED متکی هستند و از آنجا که آنها بسیار نزدیک به چشم می نشینند ، نمی توانند تصاویر تیز تولید کنند. برای پرداختن به این موضوع ، تیم تحقیقاتی همچنین با استفاده از همان مواد نانوذرات ، یک جفت عینک ایجاد کرده است تا وضوح تصویر بهتر را فراهم کند.

با وجود محدودیت های فعلی ، توسعه یک قدم مهم به جلو است. مطمئناً ، این لنزهای تماسی چشم بیونیک نیستند ، اما با این وجود پیشرفتی جذاب دارند. محققان معتقدند که لنزهای تماس مادون قرمز می توانند در عملیات نجات ، امنیت و حتی کمک به افراد با اختلالات بینایی کاربردهای عملی داشته باشند.

کار در حال حاضر برای بهبود حساسیت و وضوح تصویر در حال انجام است و این مفهوم را به استفاده روزمره نزدیکتر می کند. شاید روزی این فناوری را برای استفاده روزمره ، از جمله در عینک های هوشمند آینده نگر ، در دسترس داشته باشیم.