یک پیشرفت جدید می‌تونه به جلوگیری از تأثیر ویرانگر گلوکوم کمک کنه!

امید تازه‌ای برای تشخیص زودهنگام و درمان‌های جدید گلوکوم (آب سیاه) وجود داره؛ گروهی از بیماری‌های چشمی که اثرات ویرانگری روی بینایی دارن – و در حال حاضر هیچ درمانی برای اون‌ها نیست. یک مطالعه‌ی جدید دو مولکول طبیعی رو شناسایی کرده که نقش مهمی توی این شرایط دارن.

این مولکول‌ها آگماتین (agmatine) و تیامین (thiamine) (که به عنوان ویتامین B1 هم شناخته می‌شه) هستن، و نقش اون‌ها توی محافظت در برابر گلوکوم توسط محققان به رهبری تیمی از دانشگاه میسوری کشف شد.

دانشمندان پیشنهاد می‌کنن که آگماتین و تیامین می‌تونن به عنوان نشانگرهای زیستی برای تشخیص زودهنگام گلوکوم استفاده بشن، و به پزشکان اجازه بدن اقدامات پیشگیرانه رو توی مرحله‌ی اولیه‌تری اجرا کنن.

پاوان سینگ (Pawan Singh)، محقق چشم‌پزشکی از دانشگاه میسوری، می‌گه: «توی چندین مورد، مردم تا زمانی که مسن‌تر نشن و فشار چشمشون بالا نره، متوجه نمی‌شن که گلوکوم دارن.»

این مولکول‌ها همچنین می‌تونن به درمان‌های جدید کمک کنن: نشون داده شد که افزایش سطح آگماتین و تیامین توی موش‌ها، التهاب توی شبکیه رو کاهش می‌ده، از سلول‌های عصبی گانگلیونی شبکیه (RGCs) که معمولاً توسط گلوکوم آسیب می‌بینن، محافظت می‌کنه، و بینایی حیوانات رو بهبود می‌بخشه.

این تیم یک مایع توی چشم به نام زلالیه رو توی ۱۹ بیمار مبتلا به گلوکوم و ۱۰ فرد سالم بررسی کردن، و برای ۱۳۵ متابولیت مختلف آزمایش کردن. از اون‌ها، مشخص شد که آگماتین و تیامین به طور خاص توی افراد مبتلا به گلوکوم کاهش یافته بودن.

محققان توی مقاله‌ی منتشر شده‌ی خودشون می‌نویسن: «آگماتین و تیامین می‌تونن داروهای تعدیل‌کننده‌ی ایمنی یا محافظ عصبی بالقوه برای درمان یا جلوگیری از آسیب‌های نوروالتهابی به شبکیه در طول گلوکوم باشن.»

محققان همچنین آگماتین و تیامین رو روی سلول‌های گیرنده‌ی نوری موش‌های تحت استرس توی آزمایشگاه آزمایش کردن، و نتایج مثبت بیشتری پیدا کردن: این مواد شیمیایی التهاب توی سلول‌ها رو کاهش دادن و از مرگ اون‌ها جلوگیری کردن.

گلوکوم به آرامی منجر به کوری غیرقابل برگشت می‌شه که ناشی از آسیب به اعصاب پشت چشم هست. این بیماری اغلب، اما نه همیشه، به فشار بالا توی چشم مرتبطه – چیزی که درمان‌های فعلی روی اون تمرکز دارن.

با این حال، اون درمان‌ها فقط می‌تونن سرعت بیماری رو کم کنن. آگماتین و تیامین توی مورد توقف پیشرفت آسیب سلول عصبی توی چشم، و شاید جبران بخشی از آسیبی که از قبل وارد شده، نویدبخش هستن. با این حال، قبل از اینکه این‌ها بتونن برای درمان انسان‌ها استفاده بشن، تحقیقات بیشتری لازمه.

سینگ می‌گه: «هدف بلندمدت ما اینه که ببینیم آیا پزشکان می‌تونن یک روز یک آزمایش خون ساده برای بررسی این نشانگرهای زیستی انجام بدن یا نه. اگه بتونن، امیدواریم بتونن این بیماری رو خیلی زودتر، قبل از اینکه از دست دادن بینایی رخ بده، تشخیص بدن تا بیماران بتونن زودتر درمان بشن.»

لینک منبع